دختره خیلی راحت میگفت : نه خب شاید تقصیر من بوده،شاید من یه اشتباهی کردم که ناراحتش کردم

 اصن شماها برداشته اشتباه میکنین خیلی ام تحویلم گرفت ،شاید دوست داشته الان اینجوری باشه

میبینی مولا  ، یاابن الحسن  دنیایه ما شده اینجوری امان از روزی که همین ما آدما یه حاجت بخوایم و شماها به صلاحه ما بهمون ندین

همه چیز و میندازیم تقصیر شما ائمه و میگیم بیا یه حاجت خواستیما

اصن حضرت به ما توجهی ندارن ، من که دیگه با امام زمان قهرم این همه دعا میکنماا یه حاجت خواستم ازشون

غافل ازاینکه حضرت خودشون میفرمایند که :

                                   <<إِنّا غَيْرُ مُهْمِلينَ لِمُراعاتِكُمْ، ولاناسينَ لِذِكْرِكُمْ >>

ما در رسيدگى و سرپرستى شما كوتاهى و اهمال نكرده و ياد شما را از خاطر نمى بريم

کاش کمی به خود رجوع کنیم به اعمالمان به نیتمان ،به اینکه امام زمانی داریم که پدر هم خطابش کنیم مقامش کم نمیشود ما دوستیمان نزدیک تر میشود   

امامی که روزی میخوریم به یمن وجود ایشان ...

هست ، هر لحظه ، هر مکان ، در کنارمان ....

امام عسکری(علیه السلام)است که فرموده است:

نشانه های مؤمن، پنج چیز است که یکی از آن ها زیارت اربعین است.3

 افزون بر این، امام صادق(علیه السلام)زیارت اربعین را به صفوان بن مهران جمّال تعلیم داده است که در آن به بزرگداشت اربعین تصریح شده است.1

اما درباره منشأ اهمیت اربعین در منابع کهن شیعه، باید گفت که به این روز از دو جهت توجه شده است:

یکی از جهت بازگشت اسرا از شام به مدینه و دیگری به سبب زیارت قبر سیدالشهدا(علیه السلام) توسط جابر بن عبدالله انصاری، یکی از اصحاب برجسته رسول خدا(صلی الله علیه وآله) و امیرالمؤمنین(علیه السلام).

شیخ مفید، شیخ طوسی و علامة حلّی(قدس سره) در این باره می نویسند:

روز بیستم صفر روزی است که حرم امام حسین(علیه السلام) از شام به سوی مدینه بازگشتند.

 هم چنین در این روز، جابر بن عبدالله انصاری، صحابی رسول خدا(صلی الله علیه وآله) برای زیارت امام حسین(علیه السلام) از مدینه به کربلا آمد و او اولین کسی بود که قبر امام حسین(علیه السلام) را زیارت کرد.2

باشد تا که روزی با امام زمانمان همسفر شویم ...

باشد تا که روزی لایق زیارت شویم ....

باشد تا که روزی درک کنیم ...

باشد تا که معرفت کسب کنیم ...

-------------------------

1. شیخ طوسی، مصباح المتهجد، ص 788- 789; همو، تهذیب الاحکام، ج6، ص 113- 114; سید ابن طاووس، همان، ج3، ص 101- 103; مجلسی، بحار الانوار، ج 98، ص 331 -332.

2. شیخ مفید، مسارّ الشیعة (چاپ شده در جلد 7 مؤلفات شیخ مفید)، ص 46; شیخ طوسی، مصباح المتهجد، ص 787; رضی الدین علی بن یوسف مطهر حلی، العدد القویه، ص 219.

که یادمان رفت سبب این همه کجا کجا گفتن ها خودمان هستیم  با هر گناهی که میکنیم با هر بی وفایی به عهدهامان ، با هر دل شکستن ....

اما باز هم میدانیم که کریمٌ من اولاد الکرام است امام زمانمان باز هم میپذیرند مارا  با این همه بار گناه

گناهان ما چشمان مارا بسته و عذابی را نمیبینیم چون امام زمانمان در حقمان دعا میکنند که :

سيد به طاووس رحمة اللّه مي گويد: شبي در سامرا وارد سرداب امام زمان عليه السلام شدم. صداي ملكوتي امام را در حال مناجات با خالق يكتا شنيدم كه مي فرمودند:

اللهم ان شيعتنا منا خلقوا من فاضل طينتنا و عجنوا بماء و لايتنا اللهم اغفر لهم من الذنوب ما فعلوه اتكالا علي حبنا و ولائنا يوم القيامه و لا تواخذهم بما اقترفوه من السيئات الكراما لنا و لاتقاصهم يوم القيامه مقابل اعدائنا فان خففت موازينهم فثقلها بفاضل حسناتنا.

پروردگارا! شيعيان ما از ما هستند، از زيادي گل ما خلق شده اند و به آب ولايت ما عجين گشته اند، خدايا آنها را بيامرز و گناهانشان را عفو فرما.
پروردگارا! آنها را در روز قيامت در مقابل چشم دشمنان ما مواخذه مفرما چنانچه ميزان گناهانشان بيشتر و صوابشان كم است از اعمال من بردار و به صواب آنها بيفزاي .

و چه کردیم در حق امامی که توبه میکند برای گناهان ما و از اعمال خودش میبخشد بر اعمال ما ....

 کرم است اما برای خود ارزش قائل است 

 میداند  باید دور خود جنس نابی بتابد نه نخی پوسیده  به او آموخته اند هدف داشته باش، برای رسیدن به هدفش بهترین هارا  بر میگزیند ، برای پروانه شدن  برای پرواز کردن  خود را محفوظ میدارد دور ابریشم

ناچیز میپنداریمش ، اما او حتی برای پرواز شدن به دلسوزی نیازی ندارد

حتی نمیگزارد کسی نادانسته به او دست بزند ، آخر اگر نادانی ب هپیله اش دست زند دیگر نمیتواند به هدفش دست یابد .

دیگر پروانه نخواهد شد تا پرواز کند .

بیاییم اگر میپندارییم ناچیزیم لااقل برای رسیدن به محبت اهل بیت بهترین را برگزینیم اگر قرار است مامنی انتخاب کنیم  اگر قرار است مامنی بسازیم از بهترین و ناب ترین جنس بسازیم ، برای عقیده ی پاک خود ارزش قائل شویم

مامنی برای خود برگزینیم که حسرت آور باشد برای آنانی که ندارند

به دنبال کسانی باشیم  که کهف الوری نامیده اندشان

و در زمان ما آن پناه واقعی و مطمئن  امام زمانمان است

او که کهف الوری خوانده اندش ....

باز فرشتگانی از اهل آسمان شیشه به دست آمدند تا اشک های بر حسین ریخته شده را جمع کنند

و باز عاشورایی آمد تا بدانیم که امام زمانمان میفرمایند :

پس اگر روزگاران مرابه تاخیر انداخت و تقدیر الهی مرا ازیاری تو بازداشتو نبودم تا با انانکه با تو جنگیدند بجنگم و با با انانکه به دشمنی تو برخاستند به دشمنی برخیزند ..در عوض هر صبح و شـــام بر تو ندبه و زاری میکنم و بر تو بجای اشک خون گریه مینمایم.

و باز عاشورا آمد تا بدانیم حب اهل بیت چیست و میشود حر بود و حر شد

و بعد از گریه بر مصیبت فرموده اند که موقع استجابت دعاست

بخواهیم معرفت را ...

حب اهل بیت را...

بغض دشمنانشان ...

و ظهور را که شاید ثانیه ای ...

وبیایم خود را آماده کنیم و درس بگیریم از یاران باوفای امام حسین و ما هم بخواهیم که از یاران با وفای امام زمانمان باشیم

                          و ثبت لی قدم صدق عندک مع الحسين واصحاب الحسين